sirigannada by ವಿವೇಕ ಶಾನಭಾಗ

ಅವಧಿ- Flipkart ಸಹಯೋಗದಲ್ಲಿ

ಈ ಪುಸ್ತಕ ಬೇಕಾದಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಕೊಳ್ಳಿ

A compilation comprising the most incisive, original and evocative voices to come out of Karnataka in the last two decades.

In Srigannada—‘the wealth that is Kannada’—eminent writer Vivek Shanbhag has brought together essays, fiction and poetry that best represent the last two decades of literature in this language, lush with meaning and nuance.

Significantly, writers in Kannada have received the highest number of Jnanpith Awards, and this compilation amply demonstrates why they been singled out time after time for that distinction. The anthology includes established litterateurs like U.R. Ananthamurthy, Girish Karnad and Chandrashekhar Kambar, as well as newer writers such as Sunanda Kadame. They have tackled a wide range of issues— globalization, caste, displacement, reality shows—that reflect the dramatic social and economic changes that have taken place over the last twenty years.

Srigannada is an anthology that holds a mirror before the diverse cultures and many societies that exist within the contemporary Kannada world.

ಚಂದ್ರಶೇಖರ ಆಲೂರು ಕಾಲಂ: ನಿನ್ನಂತ ಅಪ್ಪಾ ಇಲ್ಲ..

ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯ ಕಾಲದ ಮಿತ್ರ ಪ್ರಸಾದಿಯ ತಂದೆ ತೀರಿಕೊಂಡ ಸುದ್ದಿ ನನ್ನ ಮೊಬೈಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾಣುತ್ತಿದ್ದಂತೆಯೇ ನನಗೆ ತಕ್ಷಣ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯಿಸುವುದು ಸಾಧ್ಯವಾಗಲೇ ಇಲ್ಲ. ನಮ್ಮ ಕಚೇರಿಗೆ ಸಂಬಂಧಪಟ್ಟ ಕೇಸ್‌ಗಾಗಿ ಕೋರ್ಟ್‌ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಾಯುತ್ತಾ ಕುಳಿತಿದ್ದಾಗ ಬಂದ ಮೆಸೇಜು. ಅದನ್ನು ನೋಡಿದಾಕ್ಷಣ ನನ್ನ ಕೇಸು, ಕೋರ್ಟ್‌ಹಾಲ್‌ನಲ್ಲಿ ಕಿಕ್ಕಿರಿದ ಜನರು ಎಲ್ಲವೂ ಮರೆಯಾಗಿ ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದಿನ ಗುಬ್ಬಿ, ಸಂಪಿಗೆ ರೋಡು, ಮಲ್ಲಸಂದ್ರ ನೆನಪಾದವು. ಪ್ರಸಾದಿಯ ಊರು ಗುಬ್ಬಿ, ಅವರ ತಂದೆ ಸಂಪಿಗೆ ರೋಡ್‌ನಲ್ಲಿ ಸ್ಟೇಷನ್ ಮಾಸ್ಟರಾಗಿದ್ದರು, ನಮ್ಮ ತಂದೆ ಮಲ್ಲಸಂದ್ರದಲ್ಲಿ. ನಾನು -ಪ್ರಸಾದಿ ಓದುತ್ತಿದ್ದುದು ಗುಬ್ಬಿಯ ಶಾಲೆಯಲ್ಲಿ. ಅವರದ್ದೂ ನಮ್ಮಂತೆಯೇ ತುಂಬು ಸಂಸಾರ. ಮನೆಯ ತುಂಬ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು-ಇಬ್ಬರು ಗಂಡು ಮಕ್ಕಳು. ಕಳೆದ ವರ್ಷ ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದಲ್ಲಿ ಬೆಂಗಳೂರಿನ ರೈಲ್ವೆ

ಕಾಲನಿಯಲ್ಲಿರುವ ಪ್ರಸಾದಿಯ ಮನೆಗೆ ಹೋದಾಗ ಅವರೊಂದಿಗೆ ತುಂಬಾ ಹೊತ್ತು ಮಾತಾಡಿದ್ದೆ. ಅವರ ಆರೋಗ್ಯ, ಲವಲವಿಕೆ, ಮಾತುಗಾರಿಕೆಯನ್ನು ಕಂಡು ಸಂಭ್ರಮಿಸಿದ್ದೆ. ಪ್ರಸಾದಿಯ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿವರ್ಷವೂ ನಡೆವ ಗಣೇಶ ಹಬ್ಬದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮಕ್ಕೆ ನಾನು ಖಾಯಂ ಅತಿಥಿ. ತಂದೆ-ತಾಯಿ, ಮಕ್ಕಳು-ಮೊಮ್ಮಕ್ಕಳು-ಮರಿ ಮಕ್ಕಳು ಹಾಗೂ ಹತ್ತಾರು ಬಂಧುಮಿತ್ರರ ಈ ಸಂತೋಷಕೂಟದ ಬಗ್ಗೆ ಹಿಂದೊಮ್ಮೆ ಈ ಅಂಕಣದಲ್ಲಿ ಬರೆದಿದ್ದೆ. ಸುಮಾರು ತೊಂಬತ್ಮೂರು ವರ್ಷಗಳ ತುಂಬು ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ಅವರ ಸಾವಿನ ಸುದ್ದಿ ಕಂಡಾಗ ಈಗ್ಗೆ ಒಂಬತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇದೇ ತಿಂಗಳಲ್ಲಿ ಕಣ್ಮರೆಯಾದ ನನ್ನ ತಂದೆ ನೆನಪಾದರು. ಅವರೆಲ್ಲಾ ಕಾಠಿಣ್ಯದ ಅಪ್ಪಂದಿರ ತಲೆಮಾರಿಗೆ ಸೇರಿದವರು. ಆದರೆ ಅವರ ಅಂತಃಕರಣ ತೆಂಗಿನ ಚಿಪ್ಪಿನೊಳಗೆ ಅಡಗಿರುವ ಎಳನೀರಿನಂತೆ.

ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಬಹುಪಾಲು ಜನ ಅಂತಃಕರಣ, ಅನುಕಂಪ, ಮಮತೆ ಅಮ್ಮನಿಗೆ ಮಾತ್ರ ಮೀಸಲೇನೋ (ಅಥವಾ ಹೆಣ್ಣಿಗೆ!) ಎಂಬಂತೆ ಮಾತಾಡುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ನಾನು, ಪ್ರಸಾದಿ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಗೆಳೆಯ ನಾಗೇಶ್ – ಎಲ್ಲರೂ ಅಪ್ಪನ ಅಂತಃಕರಣದ ಸವಿಯನ್ನುಂಡು ಬೆಳೆದವರು. ನಮಗಿಂತ ಮಿಗಿಲಾಗಿ ನಮ್ಮ ಮನೆಗಳ ಹೆಣ್ಣುಮಕ್ಕಳು ಅಪ್ಪನಿಂದ ಪಡೆದ ಪ್ರೀತಿ, ಪ್ರೋತ್ಸಾಹ, ಮಮತೆ ಅದ್ಭುತವಾದದ್ದು. ನನ್ನ ಬಾಲ್ಯಕಾಲದ ನೆನಪು, ನಮ್ಮ ತಂದೆಯವರ ನೆನಪು, ಪ್ರಸಾದಿಯ ತಂದೆಯ ಅಗಲುವಿಕೆಯ ನೋವು ನನ್ನನ್ನ ಇಡಿಯಾಗಿ ಆವರಿಸಿ ಗುಂಗಾಗಿ ಕಾಡುತ್ತಿರುವಾಗಲೇ ಹಿರಿಯ ಕವಯಿತ್ರಿ ಶಶಿಕಲಾ ವೀರಯ್ಯ ಸ್ವಾಮಿಯವರು ಬರೆದ ಅಪ್ಪ ಮತ್ತು ಮಣ್ಣು ಎಂಬ ನಲವತ್ತು-ನಲವತ್ತೈದು ಪುಟಗಳ ಕಿರು ಹೊತ್ತಗೆಯನ್ನ ಓದಿದೆ.

More

ಸಂತೆಯಲ್ಲಿ ಕಂಡ ಮುಖಗಳು

ಶಿವು ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಕೈಚಳಕವೇ ಹಾಗೆ. ಎಲ್ಲಿ ಬಿಟ್ಟರೂ ವಿಶೇಷ ಕಣ್ಣಿನಿಂದ ನೋಡಬಲ್ಲರು. ಬೆಂಗಳೂರಿನಲ್ಲಿ ಜರುಗಿದ ‘ಚಿತ್ರ ಸಂತೆ’ಯಲ್ಲಿ ಸಾವಧಾನವಾಗಿ ಅವರು ಕಂಡದ್ದು ಸ್ತಿರ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನಲ್ಲ, ಚಲಿಸುವ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು.

ಆ ಚಲಿಸುವ ಚಿತ್ರಗಳು ಇಲ್ಲಿದೆ. ನಿಮಗಾಗಿ

ದೊಡ್ಡ ಸೈಜ್ ನಲ್ಲಿ ಫೋಟೋಗಳನ್ನು ನೋಡಲು ಚಿತ್ರದ ಮೇಲೆ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

ಹಂಗಾಮ ಕಾರ್ನರ್: ಸ್ವರ್ಗದ ಬಣ್ಣ ನೋಡಿದಿರಾ?



-ಎ.ಎನ್. ಪ್ರಸನ್ನ

ಅದೊಂದು ಮಕ್ಕಳ ಸಿನಿಮಾ ಎಂದರೆ ನಾವು ಕಣ್ಣಿದ್ದೂ ಕುರುಡರ ಹಾಗೆ. ಸುಮಾರು ಹನ್ನೆರಡು ವರ್ಷದ ಕುರುಡು ಹುಡುಗನ್ನು “ಹೀರೋ” ಮಾಡಿ ಪ್ರತಿ ಸೀನಿನಲ್ಲುಳ ಅವನ ಸುತ್ತಲೇ ಗಿರಕಿ ಹೊಡೆಯುತ್ತ ಕಥೆ ಹೆಣೆದಿದೆಯೆಂದ ಮೇಲೆ ಅಂಥದೊಂದು ಹಣೆಪಟ್ಟಿ ಹಚ್ಚಿದರೆ ಇರಾನಿನ ಮಜಿದ್ ಮಜಿದಿ ನಿರ್ದೇಶನದ “ಸ್ವರ್ಗ ಬಣ್ಣ”(ಕಲರ್ ಅಫ್ ಪ್ಯಾರಾಡೈಸ್) ಚಲನಚಿತ್ರ ಎಲ್ಲ ವಯಸ್ಸಿನವರಲ್ಲಿ ಮೆಲ್ಲಮೆಲ್ನೆ ಉಂಗುಷ್ಠದಿಂದ ನೆತ್ತಿಯ ತನಕ, ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಮ್ಮ ಎದೆಯ ಸದ್ದು ತಡೆಯಲಾಗದೆ ಎದ್ದು ಅಲ್ಲಿರಲಾಗದೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಇಟ್ಟು ಪಕ್ಕದವನಿಗೂ ಅದೇ ಗತಿಯಾದದ್ದೂ ಕಂಡು ಸಮಾಧಾನಪಡುವಷ್ಟು ಬೆರಗು ಭಾವಗಳ ಬಣ್ಣದ ಬುಗ್ಗೆಯ ಚಿತ್ರ.

ಸುಮಾರು ಕಳೆದೆರಡು ದಶಕದ ಇರಾನಿನ ಪ್ರಮುಖ ನಿರ್ದೇಶಕ(ಉದಾ: ಮಕ್‌ಬಲ್ ಬಫ್, ಸಮೀರ್ ಮಕ್‌ಬಲ್ ಬಫ್, ಅಬ್ಬಾಸ್ ಕಿಯಾರೋಸ್ತಮಿ ಇತ್ಯಾದಿ) ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆಗಸ್ಟ ಹದಿನೈದರ ಆಸುಪಾಸಿನಲ್ಲಿ ಲಾಲ್ಬಾಗ್ ಹೊಕ್ಕ ಹಾಗೆ. ಹೂಗಳು ಎಷ್ಟೊಂದು ಎಳೆ, ಮನಸ್ಸಿನ ಸದರಿನೊಳಗಿನ ಪದರು-ಇವುಗಳಿಗೆಲ್ಲೂ ಕೃತ್ರಿಮದ ಸೋಂಕಿರದ ಭಾಷ್ಯ. ಹೀಗಾಗಿ ನೋಟಕನ ಕಣ್ಣು, ಕಿವಿ, ಅಂತರಂಗಕ್ಕೆ ಸಹಜ ಸಾವಯವ ಸಂಬಂಭ ಉಂಟಾಗುತ್ತದೆ.

“ಸ್ವರ್ಗ ಬಣ್ಣ”ದಲ್ಲಿ ಆದುದ್ದೆ ಅದೇ. ಸುಮ್ಮನೆ ಕಥೆಯ ಚೌಕಟ್ಟು ಹೇಳಿದರೆ ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯದಲ್ಲಿ ಪ್ರಗತಿಶೀಲ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಇಂಥ ಕಥೆಗಳನ್ನು ಸಾಕಷ್ಟು ಪೇರಿಸಿಟ್ಟಾಗಿದೆ ಎಂದು ಯಾರಾದರೂ ಹೇಳಿಬಿಡಬಹುದು.ಅಮ್ಮನಿಲ್ಲದ ಕುರುಡು ಹುಡುಗ ಮಹಮ್ಮದ್‌ಗೆ ಓದಬೇಕೆಂಬಾಸೆ. ಹಳ್ಳಿಯಲ್ಲಿ ಬಡತನದಲ್ಲಿರುವ ಅಪ್ಪ ಇಬ್ಬರು ತಂಗಿಯರು ಹಾಗೂ ಅಜ್ಜಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಇನ್ನಿಲ್ಲದಷ್ಟು ಅಕ್ಕರೆ. ಬ್ರೈಲ್ ಲಿಪಿಯಲ್ಲಿ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಪೋಣಿಸಿ ಓದುವ ಸಲೀಸಿನಷ್ಟೇ ಗಾಳಿಯ ಬೆನ್ನೇರಿ ಬರುವ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಉಲಿಗೆ ಹಠಾತ್ ಕಿವಿಗೊಟ್ಟು ಅವುಗಳ ಪದರದಲ್ಲಿನ ಅಕ್ಷರಗಳನ್ನು ಬಿಡಿಸಿ ಹೇಳುವ, ನೋಡುವವರ ರೆಪ್ಪೆಗಳನ್ನು ಕಟ್ಟಿಹಾಕುವ ಏಕಾಗ್ರತೆ ಮಹಮದ್‌ನದ್ದು. ಚಿತ್ರದ ಪ್ರಾರಂಭದಲ್ಲೇ ಸ್ಕೂಲಿನ ರಜಾ ದಿನಗಳಲ್ಲಿ ಮಗ ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಭಾರವಾಗುತ್ತಾನೆಂದು ಅಲ್ಲೇ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ಅಧ್ಯಾಪಕರನ್ನು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳುವ ಅಪ್ಪನ ಕಠೋರ ಧೋರಣೆ ಮತ್ತು ಅದರ ಜೊತೆಗೆ ಆ ಸಂದರ್ಭವನ್ನು ನಿಭಾಯಿಸಬೇಕಾ ಹೆಂಡತಿ ಇಲ್ಲದಿರುವುದರಿಂದ ಅವನ ಅಸಹಾಯಕತೆಯೂ ಬೆರೆತು ವಿಚಿತ್ರ ಭಾವನೆ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತಲೇ ಅದರಿಂದ ಹೊರಳಿ ಮಗನನ್ಲ್ಲಿ ನಿರ್ದೇಶಕರ ಒತ್ತು ಮೂಡುತ್ತದೆ. ಅವನಿಗೆ ಅಲ್ಲಿ ಮರದ ಮೇಲಿನ ಗೂಡಿನಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದು, ಅಮ್ಮನಿಂದ ಬೇರೆಯಾದ ಮರಿಹಕ್ಕಿಯ ಅಳಲು ಮತ್ತಿ ಜೀವಾಪಾಯ ಮರಿಗಲ್ಲ, ತನಗೇ ಎನ್ನುವಂತೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಏಕಾಗ್ರತೆಯಿಂದ ಆ ಅಳಲಿನ ಜಾಡು ಹಿಡಿಯುತ್ತಾನೆ. ಅವನ ಅಂತರಂಗವನ್ನು ಬಿಂಬಿಸುವಂತೆ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ಅವನ ಕೈ, ಕಾಲು, ಮರಿಹಕ್ಕಿ ಬಿದ್ದಿರುವ ಒಂಗಿದೆಲೆಗಳ ಹರುಹು-ಹರಿದಾಡುತ್ತದೆ.ಅವನ ಹುಡುಕಾಟದ ಕೈಗಳನ್ನು ಕೊಂಚ ಅದರುವಂತೆ ಮಾಡುತ್ತ ಸಾವಿನ ರೂಪದ ಬೆಕ್ಕು ಮರಿಹಕ್ಕಿಗಾಗಿ ಹೊಂಚು ಹಾಕುವಾಗ ನಮ್ಮ ಕಣ್ಣು ಅವನ ಕುರುಡುಗಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ನೆಡುತ್ತದೆ.

More

ಗಾಂಧೀ ಚಿಂತನೆಯ ಹಲವು ಮಜಲು

ಹುತಾತ್ಮರ ದಿನದಂದು “ಸಂವೇದನ” ಆಯೋಜಿಸಿದ್ದ ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದಲ್ಲಿ ಸುರೇಂದ್ರ ಕೌಲಗಿ, ರಘುನಂದನ ಹಾಗ ಕೆ ಪಿ ಸುರೇಶ ಅವರುಗಳು “ಗಾಂಧಿ ದರುಶನದ” ಹಲವಾರು ಮಜಲುಗಳನ್ನು ಪರಿಚಯಿಸಿ ಕೊಟ್ಟರು.

Gender and Transgender

ಅವಧಿ- Flipkart ಕೈ ಜೋಡಿಸಿದೆ. ನಿಮಗೆ ಬೇಕಾದ ಪುಸ್ತಕ ಇನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ..

ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಪುಸ್ತಕಕ್ಕೆ ತಡಕಾಡಬೇಡಿ

ಹೇಗೆ ತರಿಸಬೇಕು? ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಮಾಡಬೇಡಿ

ಹಣ ಕೊಡುವುದು ಹೇಗೆ? ಎಂದು ಚಿಂತೆ ಬೇಡ

ಪುಸ್ತಕೋದ್ಯಮಕ್ಕೆ ಹೊಸ ಆಯಾಮ ಕೊಟ್ಟ Flipkartನೊಂದಿಗೆ ‘ಅವಧಿ’ ಕೈ ಜೋಡಿಸಿದೆ

‘ಅವಧಿ’ಯ ಬಲ ಬಾಗದಲ್ಲಿ ನೋಡಿ ನಿಮಗೆ

Flipkart ಲೋಗೋ ಕಾಣುತ್ತದೆ ಅದರ ಮೇಲೆ ಲಿಂಕ್ ಇದೆ

ಇನ್ನು ಕನ್ನಡ, ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಸೇರಿದಂತೆ ಬಹುತೇಕ ಭಾಷೆಗಳ ಪುಸ್ತಕಗಳನ್ನು ಮನೆ ಬಾಗಿಲಿಗೆ ತರಿಸಿಕೊಳ್ಳಬಹುದು

ಇನ್ನೇಕೆ ತಡ ಕ್ಲಿಕ್ ಮಾಡಿ

ಇನ್ನೂ ಮಾಹಿತಿ ಬೇಕಾದರೆ avadhimag@gmail.com ಗೆ ಮೇಲ್ ಮಾಡಿ

‘ಚಿತ್ರಸಂತೆ’ ನೋಡಿದಿರಾ?

ನಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿಯ ‘ಇಟ್ಟಿಗೆ ಸಿಮೆಂಟ್’ ಆರ್ಥಾತ್ ಪ್ರಕಾಶ್ ಹೆಗ್ಡೆ ಚಿತ್ರಸಂತೆಯ ಜೀವವನ್ನು ಹಿಡಿದಿಟ್ಟಿದ್ದಾರೆ ತಮ್ಮ ಫೋಟೋಗಳಲ್ಲಿ. ಇನ್ನೂ ಹಲವು ಫೋಟೋಗಳು ಬರಲಿವೆ.



ಗಾಂಧಿ ತಾತನ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ…

ಸೊಳ್ಳೆ ಮತ್ತು ಹಿಂಸೆ

ದಿಲಾವರ್ ರಾಮದುರ್ಗ

ರಾತ್ರಿಯೆಲ್ಲ ಕಿವಿಯ ಬಳಿ ಗುಂಯ್ ಎನ್ನುತ್ತ, ನನ್ನ ನಿದ್ರೆ ಮತ್ತು ನೆಮ್ಮದಿಗೆ ಭಂಗ ತರುವ ಸೊಳ್ಳೆಯೊಂದು ತುಂಬ ಕಿರಿ ಕಿರಿ ನೀಡುತ್ತಿತ್ತು. ಮೂಗಿನ ತುಂದಿ ಕಚ್ಚುತ್ತ, ಕಿವಿಯ ಮೆದುತೊಗಲು ಚುಚ್ಚಿ ಹಿಂಸೆ ಕೊಡುತ್ತ ನನ್ನ ಆಟ ಆಡಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಅದನ್ನು ಮುಗಿಸುವುದು ಸೂಕ್ತ ಎಂದು ಪ್ರತಿಹಿಂಸೆಗೆ ಸಿದ್ದವಾದರೆ ಸೊಳ್ಳೆ ಗಾಂಧಿ ತಾತನ ಮೂಗಿನ ಮೇಲೆ ಕೂತುಬಿಡೋದಾ…!

‘ಇನ್ನಿನಿಸು ದಿನ ಮಹಾತ್ಮ ನೀ ಬದುಕಬೇಕಿತ್ತು..’

-ಜಿ ಎನ್ ಮೋಹನ್

‘ಒಂದ್ನಿಮಿಷ ಬರ್ತೀನಿ ಇರಿ’ ಎಂದು ಟೆಡ್ ಟರ್ನರ್ ತಮ್ಮ ಖಾಸಗಿ ಕೋಣೆ ಹೊಕ್ಕರು. ಜಗತ್ತಿಗೆ ಜಗತ್ತೇ ನಿಬ್ಬೆರಗಾಗುವಂತೆ ಟೆಡ್ ಟರ್ನರ್ ಬೆಳೆದು ನಿಂತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದರು. ಮನೆಯ ಮೂಲೆಯಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣೀರು ಉಕ್ಕಿಸುವ , ಹ ಹ ಹಾ ಎಂದು ಲಾಫರ್ ಕ್ಲಬ್ ಗಳಂತೆ ನಗಿಸುವ ವಸ್ತುವಾಗಿದ್ದ ದೂರದರ್ಶನ ಈಗ ಅಫೀಮಿನಂತೆ ಆಗಿ ಹೋಗಿತ್ತು. ಟೆಡ್ ಟರ್ನರ್ ಕೊಲ್ಲಿ ಯುದ್ಧಕ್ಕೆ ಆಂಟೆನಾ ಜೋಡಿಸಿದ್ದೇ ತಡ ಜಗತ್ತು ಟೆಲಿವಿಷನ್ ಎಂಬ ಮಾಯಾ ಜಿಂಕೆಯ ಬೆನ್ನ ಹಿಂದೆ ಬಿತ್ತು.  ಮತ್ತೆ ಬಾಗಿಲು ತೆರೆದು ಟೆಡ್ ಟರ್ನರ್ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ನಿಂತಾಗ ಅವರ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಪ್ರತಿಮೆ. ಟೆಡ್ ಜೊತೆ ಲೋಕಾಭಿರಾಮವಾಗಿ ಹರಟೆ ಕೊಚ್ಚುತ್ತಾ ‘ನಿಮಗೆ ತೀರಾ ಇಷ್ಟವಾದವರು ಯಾರು? ಜೇನ್ ಫಾಂಡಾಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟರೆ..’ ಅಂತ ಕೇಳಿದ್ದೆ. ಅದಕ್ಕೆ ಉತ್ತರವಾಗಿ ಟೆಡ್ ಈ ಪ್ರತಿಮೆ ಹಿಡಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು. ‘ವಾಹ್, ಗಾಂಧಿ!’ ಅಂತ ಆಶ್ಚರ್ಯದ ಉದ್ಘಾರ ಹೊರಟಿದ್ದು ನನ್ನಿಂದ ಮಾತ್ರವಲ್ಲ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿಯೇ ಚಿಲಿ, ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾ, ಸ್ಲೊವೇನಿಯಾ. ಜೆಕ್, ಜರ್ಮನಿ, ಕೀನ್ಯಾ, ಕೊರಿಯಾ, ಜಪಾನ್, ಆಸ್ಟ್ರೇಲಿಯಾ ದೇಶದ ಎಲ್ಲರ ಬಾಯಿಂದಲೂ ಈ ಉದ್ಘಾರ ಹೊರಬಿತ್ತು.

gn oct1 (1)

ಇನ್ನೇನು ಸಿ ಎನ್ ಎನ್ ಕಚೇರಿಯಿಂದ ಬೀಳ್ಗೋಳ್ಳಲು ಎರಡೇ ಎರಡು ದಿನ ಬಾಕಿ ಇತ್ತು. ಅಟ್ಲಾಂಟಾದ ಮೂಲೆ ಮೂಲೆಯನ್ನೆಲ್ಲಾ ಜಾಲಾಡಿಬಿಡೋಣಾ ಎಂದು ದಂಡು ಕಟ್ಟಿ ಹೊರಟಿದ್ದು ಮಾರ್ಟಿನ್ ಲೂಥರ್ ಕಿಂಗ್ ನೆನಪಿನ ಮನೆಗೆ. ಇನ್ನೂ ಕಾಂಪೌಂಡ್  ಒಳಗೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಿರಲಿಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಆಳೆತ್ತರದ ಪ್ರತಿಮೆ– ಅದು ಗಾಂಧಿ. ನನ್ನ ಜೊತೆಯಲ್ಲಿಯೇ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುತ್ತಿದ್ದ ದಕ್ಷಿಣ ಆಫ್ರಿಕಾದ ನೋಕ್ವಾಸಿ ಶಬಲಾಲ ಓಡಿಹೋಗಿ ಆ ಗಾಂಧಿಯ ಕೆನ್ನೆಗೊಂದು ಮುತ್ತು ತೂರಿದಳು. ನನ್ನ ಕ್ಯಾಮೆರಾ ‘ಕ್ಲಿಕ್’ ಎಂದಿತು.

ಶಾಪ್ ಹಾಪಿಂಗ್ ಮಾಡುತ್ತಾ ಮಾಡುತ್ತಾ ಸಮಯ ರಾತ್ರಿ ಮೂರರ ಗಡಿ ದಾಟಿತ್ತು. ಗೆಳೆಯರ ಜೊತೆ ಇನ್ನೂ ಸುತ್ತುವುದಕ್ಕೆ ನಾನು ಸಿದ್ದನಿರಲಿಲ್ಲ. ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಒಳ್ಳೆಯ ಹಗ್ ಕೊಟ್ಟು ‘ಗುಡ್ ಬೈ’ ಹೇಳಿದೆ.  ’ಹುಷಾರು, ಇದು ಆಮೇರಿಕಾ, ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದೀಯಾ’ ಎಂದು ಜೆಕ್ ಗೆಳೆಯ ಮೆರೆಕ್ ಬ್ರಾಡ್ಸ್ಕಿ ಪಿಸುಗಟ್ಟಿದ. ಭಾರತದಿಂದ ಹೊರಡುವಾಗಲೂ ಎಲ್ಲರದ್ದೂ ಇದೇ ಕಿವಿಮಾತು ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಏರಿದೆ. ಜೇಬಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಪಾಸ್ ಪೋರ್ಟ್, ಡಾಲರ ಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಡಲ್ಲ, ಹತ್ತು ಕಣ್ಣಿಟ್ಟಿದ್ದೆ. ರೊಯ್ರಂನೆ ಬೀದಿ ಬೀದಿ ಸುತ್ತಿದ ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ನನ್ನ ಹೋಟಲ್ ಮುಂದೆ ನಿಂತಿತ್ತು. ಟ್ಯಾಕ್ಸಿ ಮೀಟರ್, ಅದಕ್ಕೆ ಹತ್ತು ಪರ್ಸೆಂಟ್ ಟಿಪ್ಸ್ ಸೇರಿಸಿ ಡ್ರೈವರ್ ಕೈಗಿಟ್ಟೆ. ನಾನು ಟಿಪ್ಸ್ ಎಂದು ಕೊಟ್ಟ ಹತ್ತು ಡಾಲರ್ ನೋಟನ್ನು ಆತ ನನ್ನ ಕೈಗೇ ತುರುಕಿದ. ಯಾಕೆ ಎಂದು ಕೇಳಿದೆ. ‘ಗಾಂಧಿ?’ ಅಂತ ಕೇಳಿದ . ನಾನು ‘ಯಸ್, ಇಂಡಿಯಾ’ ಎಂದೆ. ಕೈ ಬೀಸುತ್ತಾ ಹೊರಟೇ ಬಿಟ್ಟ.

More

Previous Older Entries

%d bloggers like this: