ಹೊಸ ಚಿತ್ರೋತ್ಸವ ಬಂದಿದೆ..

ಚಿತ್ರವರ್ಷ

ಪ್ರಶಸ್ತಿ ವಿಜೇತ ಕನ್ನಡ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳ ಜಾತ್ರೆ

ಮುಂದಿನ ಮೂರು ತಿಂಗಳ ಪಟ್ಟಿ ಇಲ್ಲಿದೆ

Film Names Directors Name Awards Screening Date
1 Vimukthi P. Sheshadri National Award/2008 29,30 May, 2010
2 Bele Mattu Hola P. R. Ramdas Naidu Film Festival/2009 05,06 June, 2010
3 Gubbachigalu Abhayasimha National Award/2008 12,13 June, 2010
4 Gaggara (Tulu Language) Shivadwaja Shetty National Award/2008 19,20 June, 2010
5 Shankara Punyakoti G. Murthy Film Festival/2009 26,27 June, 2010
6 Banada Neralu Umashankar Swamy State Award/2009 03,04 July, 2010
7 Gulabi Takies Girish Kasaravalli National Award/2007 10,11 July, 2010
8 Maatad Maatad Mallige Nagatihalli Chandrashekar State Award/2007 17,18 July, 2010
9 Ekalavya Baraguru Ramachandrappa State Award/2007 24,25 July, 2010
10 Kallarali Hoovagi Nagabharana National Award/2007 31 July,01 Aug. 2010
11 Care of Footpath Master Kishan National Award/2007 07,08 August, 2010
12 Daatu Shivarudriah State Award /2008 14,15 August, 2010
13 Kaada Beladingalu B.S. Lingadevaru National Award/2007 21,22 August, 2010
14 Ijjodu M.S. Sathyu Film Festival/2009 28,29 August, 2010

  • Show Time : Every Saturday and Sunday at 6.30pm
  • Venue : Suchitra Film Society, B.V. Karanth Road, BSK 2nd Stage, B’lore – 70
  • Entry by Passes Only
  • Contact : chitrasamooha@gmail.com / 9743531223 / 26711785

ದುಬೈನಲ್ಲಿ ಸಿಕ್ಕ ಬೆಂಗ್ಳೂರ್ ಕಳ್ಳ!

ಅರಬ್ಬರ ನಾಡಿನಲ್ಲಿ-4

ಅನಿರೀಕ್ಷಿತ ಮುಖಾಮುಖಿ

ಹೊಳೆನರಸೀಪುರ  ಮಂಜುನಾಥ್

(ಮೊನ್ನೆ ದುಬೈನಿಂದ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದವನು ಈ ಅನುಭವವನ್ನು ಬರೆಯಲು ಇಂದು ಬೆಳಿಗ್ಗೆ ಕುಳಿತೆ. ಕೆಳಗಿನಿಂದ ಮಗಳು ಟಿವಿಯಲ್ಲಿ ನ್ಯೂಸ್ ನೋಡಿ ಕೂಗಿಕೊಂಡಳು, “ಡ್ಯಾಡಿ, ದುಬೈನಿಂದ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ವಿಮಾನ ಅಪಘಾತಕ್ಕೀಡಾಗಿದೆಯಂತೆ”. ತಕ್ಷಣ ಕೆಳಗೋಡಿದವನು ದುಬೈನಿಂದ ಮಂಗಳೂರಿಗೆ ಬಂದಿಳಿದ ಏರ್ ಇಂಡಿಯಾ ಎಕ್ಸಪ್ರೆಸ್ ವಿಮಾನ ದುರಂತಕ್ಕೀಡಾಗಿ ಸುಮಾರು ೧೬೦ ಜನ ಸಾವಿಗೀಡಾದ ಸುದ್ಧಿ ಕೇಳಿ ಗರಬಡಿದವನಂತೆ ನಿಂತೆ. ತಮ್ಮ ಪ್ರೀತಿ ಪಾತ್ರರನ್ನು ನೋಡಲು ಆ ಮರುಭೂಮಿಯ ನಾಡಿನಿಂದ ಬಹುದಿನಗಳ ನಂತರ ಹೊರಟು ಬಂದು ದುರಂತ ಸಾವಿಗೀಡಾದ ಆ ನತದೃಷ್ಟರಿಗೆ ಈ ನನ್ನ ಲೇಖನವನ್ನು ಅರ್ಪಿಸುತ್ತಿದ್ದೇನೆ. ಅವರ ಆತ್ಮಗಳಿಗೆ ಶಾಂತಿ ಸಿಗಲಿ, ಅವರ ಸಂಬಂಧಿಕರಿಗೆ ಭಗವಂತ ಆ ಅತೀವ ದುಃಖವನ್ನು ಭರಿಸುವ ಶಕ್ತಿ ನೀಡಲಿ ಎಂದು ಪ್ರಾರ್ಥಿಸುವೆ.)

ತುರ್ತು ಕಾರಣಗಳಿಂದ ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೊರಟೆ. ಸಂಜೆ ಐದೂವರೆಗೆ ಮನೆಗೆ ಬಂದ ನಂತರ ಎಲ್ಲ ಏರಲೈನ್ಸ್ ಗಳ ಅಂತರ್ಜಾಲ ತಾಣಗಳನ್ನು ಸುತ್ತಾಡಿ ಶೋಧಿಸಿದರೆ ಮಲ್ಯರ ಕಿಂಗ್ ಫಿಷರ್ನಲ್ಲಿ ಒಂದೇ ಒಂದು ಸೀಟಿತ್ತು, ಅದೂ ಕೊನೆಯ ೩೫ನೆ ನಂಬರಿನ ಸೀಟು, (ಟಾಯ್ಲೆಟ್ ಪಕ್ಕದ್ದು!) ಬಿಟ್ಟರೆ ಬೇರೆ ಯಾವ ದಾರಿಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ವಿಧಿಯಿಲ್ಲದೆ ಸಾಲದ ಕಾರ್ಡನ್ನು ಝಳಪಿಸಿ ಬುಕ್ ಮಾಡಿ, ತರಾತುರಿಯಲ್ಲಿ ಒಂದಷ್ಟು ಬಟ್ಟೆಗಳನ್ನು ನನ್ನ ಸೂಟ್ಕೇಸಿನಲ್ಲಿ ತುಂಬಿಕೊಂಡು ಸಿದ್ಧನಾದೆ. ಮೊದಲೇ ತಿಳಿಸಿದ್ದಂತೆ ನನ್ನ ಶಿಷ್ಯ ಅಶೋಕ ಸಮಯಕ್ಕೆ ಸರಿಯಾಗಿ ಬಂದು ಪಿಕಪ್ ಮಾಡಿದ. ಟರ್ಮಿನಲ್-೧ರಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ದಾಖಲಾತಿಗಳ ಪರೀಕ್ಷಾ ವಿಧಿವಿಧಾನಗಳನ್ನು ಬಹು ಪ್ರಯಾಸದಿಂದ ಮುಗಿಸಿ, ಅಷ್ಟುದ್ಧವಿದ್ದ ಲಾಂಜಿನಲ್ಲಿ ನಡೆಯುತ್ತಾ, ಡ್ಯೂಟ್ಯಿಫ್ರೀ ಶಾಪಿಗೆ ಬರುವ ಹೊತ್ತಿಗೆ ಸಣ್ಣಗೆ ಕಾಲುಗಳು ನೋಯತೊಡಗಿದವು. ನನ್ನ ನೆಚ್ಚಿನ ಬ್ಲಾಕ್ ಲೇಬಲ್ ೨ಲೀಟರ್, ಮಾರ್ಲ್ ಬೋರೋ ಒಂದು ಡಬಲ್ ಪ್ಯಾಕ್, ಒಂದಷ್ಟು ಚಾಕಲೇಟ್ಗಳನ್ನು ಖರೀದಿಸಿ ಮತ್ತಷ್ಟು ಹಗುರಾದ ಜೇಬಿನೊಡನೆ ೧೩೩ನೆ ಗೇಟಿನ ಕಡೆಗೆ ನಡೆದೆ. ಇನ್ನೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸಮಯವಿದ್ದುದರಿಂದ ನನ್ನ ಲ್ಯಾಪ್ಟಾಪ್ ತೆಗೆದು, ಹೆಡ್ ಫೋನ್ ಸಿಗಿಸಿಕೊಂಡು, ಯೂಟ್ಯೂಬಿನಲ್ಲಿ ಸಿ.ಅಶ್ವಥರ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿದ್ದ “ಕನ್ನಡವೇ ಸತ್ಯ” ಕಾರ್ಯಕ್ರಮದ ಸುಮಧುರ ಗೀತೆಗಳನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಕುಳಿತೆ.

ಅದಾಗಲೇ ಸಾಕಷ್ಟು ಜನ ಬೆಂಗಳೂರಿಗೆ ಹೋಗುವವರು ಬಂದು ಸೇರಿದ್ದರು, ಕೆಲವರ ಮುಖದಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಆತಂಕ, ದುಗುಡ, ಇನ್ನು ಕೆಲವರ ಮೊಗದ ತುಂಬಾ ಬಹು ದಿನಗಳ ನಂತರ ಊರಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿರುವ ಖುಷಿಯೋ ಖುಷಿ, ಮತ್ತೆ ಕೆಲವರು ಡ್ಯೂಟಿ ಫ್ರೀನಲ್ಲಿ ತಾವು ಕೊಂಡ ವಸ್ತುಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಪರೀಕ್ಷಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು, ಅಮ್ಮನಿಗೆ, ಅಪ್ಪನಿಗೆ, ಅಕ್ಕನಿಗೆ, ತಂಗಿಗೆ, ಅಣ್ಣನ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಕೊಂಡ ಉಡುಗೊರೆಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಪರೀಕ್ಷಿಸುತ್ತ ಮತ್ತೆ ಯಾರಿಗಾದರೂ ಏನಾದರೂ ಕೊಳ್ಳಬೇಕಿದೆಯೇ ಎಂದು ಮತ್ತೊಮ್ಮೆ ಮಗದೊಮ್ಮೆ ಖಾತ್ರಿ ಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ಯುವಕರು ತಾವು ಧರಿಸಿದ ಹೊಸ ಬಟ್ಟೆ, ಸೊಂಟಕ್ಕೆ ಸಿಕ್ಕಿಸಿದ ಹೊಸ ಮೊಬೈಲ್ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣಲೆಂದು ಸುಮ್ಮನೆ ಅತ್ತಿಂದಿತ್ತ ಗಸ್ತು ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಕೆಲವು ವಯ್ಯಾರಗಿತ್ತಿ ಯುವತಿಯರು ತಾವು ಕೊಂಡ ಹೊಸ ಚೈನು, ನೆಕ್ಲೇಸುಗಳನ್ನು ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಕಾಣುವಂತೆ ತೋರಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಹಳ ಶ್ರಮ ಪಡುತ್ತಿದ್ದರು.

ಹೊಸದಾಗಿ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಗಂಡನೊಡನೆ ಪರದೇಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಬಂದು, ಸಾರ್ಥಕ ಸಂಸಾರ ನಡೆಸಿ ಒಂದು ಮಗುವಿನ ತಾಯಾಗಿ, ಹಸುಗೂಸಿನೊಡನೆ ಪ್ರಯಾಣ ಬೆಳೆಸಿದ್ದ ಒಂದಿಬ್ಬರು ಪ್ರಮದೆಯರ ಮುಖದಲ್ಲಿನ ಸಂತೃಪ್ತ ಭಾವ ನನ್ನ ಕಣ್ತುಂಬುತ್ತಿತ್ತು. ಹಸುಗಂದನನ್ನು ಮುದ್ದಿಸುತ್ತ ಲಲ್ಲೆಗರೆಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವರನ್ನು ನೋಡುವುದೇ ಅಲ್ಲಿದ್ದ ಇತರ ಪ್ರಯಾಣಿಕರಿಗೆಲ್ಲ ಒಂದು ಆನಂದದ ವಿಚಾರವಾಗಿತ್ತು. ಒಂದಿಬ್ಬರಂತೂ ವಿಮಾನ ಇಳಿಯುವಾಗ ನಿಲ್ದಾಣದಲ್ಲಿ ಅವರನ್ನು ಸ್ವಾಗತಿಸಲು ಯಾರೆಲ್ಲ ಬರಬಹುದು, ಅವರ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆಲ್ಲ ಫೋಸು ಕೊಡಬೇಕೆಂಬುದರ ಬಗ್ಗೆ ದೊಡ್ಡ ಚರ್ಚೆಯನ್ನೇ ನಡೆಸಿದ್ದರು! ಹೀಗೆ ವಿಮಾನ ನಿಲ್ದಾಣದ ಸುಂದರ ದೃಶ್ಯಗಳನ್ನು ಆಸ್ವಾದಿಸುತ್ತಾ ಸಿ.ಅಶ್ವಥರ ಗಾನಾಮೃತದಲ್ಲಿ ಮೈ ಮರೆತಿದ್ದ ನನ್ನ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಸೆಳೆದಿದ್ದು ಆತುರಾತುರವಾಗಿ ಬಂದ ಮೂವರು ಪ್ರಯಾಣಿಕರು. ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಜಾಗ ಹುಡುಕಿ ಕೊನೆಗೆ ನನ್ನ ಪಕ್ಕದಲ್ಲಿ ಖಾಲಿ ಇದ್ದುದ್ದನ್ನು ಕಂಡು ಖುಷಿಯಿಂದ ಇತ್ತ ಬಂದರು.

ಮೂವರ ಹೆಗಲಲ್ಲಿಯೂ ನೇತಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಲ್ಯಾಪ್ ಟಾಪ್ ಬ್ಯಾಗುಗಳಿಂದಲೇ ಅವರು ಪಕ್ಕಾ “ಸಾಫ್ಟ್ ವೇರ್ ತಂತ್ರಜ್ಞರು” ಎಂದು ಹೇಳಬಹುದಿತ್ತು. ಇಬ್ಬರು ಚಿಗುರುಮೀಸೆಯ ಯುವಕರು, ಮತ್ತೊಬ್ಬ ಮಧ್ಯವಯಸ್ಕ, ಬಹುಶಃ ಅವರ ಪ್ರಾಜೆಕ್ಟ್ ಮೇನೇಜರ್ ಇರಬಹುದು ಅಂದುಕೊಂಡೆ. ನನ್ನ ಪಕ್ಕ ಆ ಯುವಕರು ಆಸೀನರಾದ ನಂತರ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳಲು ಬಂದ ಮಧ್ಯ ವಯಸ್ಕ ಒಮ್ಮೆ ನನ್ನತ್ತ ನೋಡಿದ, ನಾನೂ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿದೆ, ಹಾವು ತುಳಿದವನಂತೆ ಒಮ್ಮೆಗೇ ಬೆಚ್ಚಿ ಬಿದ್ದ ಅವನು ಗಕ್ಕನೆ ಮುಖ ಅತ್ತ ತಿರುಗಿಸಿಕೊಂಡು ಬಿಟ್ಟ! ಅರೆ, ಇವನಿಗೇನಾಯ್ತು ಅಂದುಕೊಳ್ಳುವಷ್ಟರಲ್ಲಿ ಆ ಯುವಕರಿಗೆ ಪಿಸುಮಾತಿನಲ್ಲಿ ಅದೇನೋ ಹೇಳಿ ದುರ್ದಾನ ತೆಗೆದುಕೊಂಡ ದೂರ್ವಾಸನಂತೆ ಬರಬರನೆ ಅಲ್ಲಿಂದ ದೂರ ನಡೆದುಬಿಟ್ಟ!

More

ಮಣಿಕಾಂತ್ ಬರೆಯುತ್ತಾರೆ: ಓ ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ..

-ಎ ಆರ್ ಮಣಿಕಾಂತ್

ಚಿತ್ರ:  ಅನುರಾಗ ಸಂಗಮ. ಗಾಯನ: ರಮೇಶ್ ಚಂದ್ರ

ಸಾಹಿತ್ಯ-ಸಂಗೀತ: ವಿ. ಮನೋಹರ್.

ಓ ಮಲ್ಲಿಗೆ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನಿಲ್ಲವೆ ಸದಾ ಸದಾ ಸದಾ

ಈ ಕಂಗಳು ಮಂಜಾದರೆ ನಾ ತಾಳೆನು ಭಯ ಬಿಡು ಸದಾ

ನಿನ್ನ ನೋವು ನನಗಿರಲಿ, ನೆಮ್ಮದಿ ಸವಿ ನಿನಗಿರಲಿ

ಸದಾ ಕಾಯುವೆ       ||ಪ||

ಹೋದೋರೆಲ್ಲ ಒಳ್ಳೆಯವರು ಹರಸೋ ಹಿರಿಯರು

ಅವರ ಸವಿಯ ನೆನಪು ನಾವೆ, ಉಳಿದ ಕಿರಿಯರು

ನಿನ್ನ ಕೂಡ ನೆರಳ ಹಾಗೆ ಇರುವೆ ನಾನು ಎಂದೂ ಹೀಗೆ,

ಒಂಟಿಯಲ್ಲ ನೀ

ನಾಳೆ ನಮ್ಮ ಮುಂದೆ ಇಹುದು ದಾರಿ ಕಾಯುತಾ

ದುಃಖ ನೋವು ಎಂದೂ ಜತೆಗೆ ಇರದು ಶಾಶ್ವತಾ

ಭರವಸೆಯ ಬೆಳ್ಳಿ ಬೆಳಕು,

ಹುಡುಕಿ ಮುಂದೆ ಸಾಗಬೇಕು ಧೈರ್ಯ ತಾಳುತಾ        ||೨||

ಕಥಾ ನಾಯಕಿ ಕುರುಡಿ. ಅವಳಿಗೆ ಅಮ್ಮ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಪ ಇರುತ್ತಾರೆ. ಮಗಳಿಗೆ ನೆಮ್ಮದಿಯ ಬದುಕು ಕಲ್ಪಿಸುವುದೇ ಅವರ ಕನಸಾಗಿರುತ್ತದೆ. ಈ ಹುಡುಗಿಯಾದರೋ ತಂದೆಯಲ್ಲಿಯೇ ತಾಯಿಯನ್ನೂ, ದೇವರನ್ನೂ ಕಾಣುತ್ತಿರುತ್ತಾಳೆ.

ಅವಳು ಕುರುಡಿ ಎಂದು ಗೊತ್ತಾದ ಮೇಲೂ ನಾಯಕ ಅವಳನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ. ಆರಾಸುತ್ತಾನೆ. ಅಭಿಮಾನದಿಂದ ನೋಡುತ್ತಾನೆ. ಈ ಜೀವ ನಿನಗಾಗಿ ಎಂದು ಭಾಷೆ ಕೊಡುತ್ತಾನೆ. ನಾಯಕಿಯ ತಂದೆಯ ಬಳಿ ಬಂದು- ನಿಮ್ಮ ಮಗಳನ್ನು ಮದುವೆಯಾಗುವ, ಅವಳ ಸಹವಾಸದಲ್ಲಿ ಹೊಸ ಬದುಕು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಆಸೆ ನನ್ನದು ಎಂದೂ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ. ಮಗಳ ಭವಿಷ್ಯದ ಬಗ್ಗೆಯೇ ಸದಾ ಯೋಚಿಸುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆ ಈ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಸಹಜವಾಗಿಯೇ ಖುಷಿಯಾಗುತ್ತಾನೆ.

ಹೀಗೆ, ಎಲ್ಲರ ಬದುಕೂ ಸಂಭ್ರಮದ ಗೂಡಾಗಿದ್ದಾಗಲೇ ಅನಾಹುತ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತದೆ. ತೀರಾ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ನಾಯಕಿಯ ತಂದೆ ಸತ್ತು ಹೋಗುತ್ತಾನೆ. ಅವಳಿಗೆ ಇದು ಬಹುದೊಡ್ಡ ಆಘಾತ. ಅಮ್ಮನೂ, ಗೆಳೆಯನೂ, ಗುರುವೂ, ರಕ್ಷಕನೂ, ಮಾರ್ಗದರ್ಶಿಯೂ ಆಗಿದ್ದ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನಾಯಕಿ ಹತಾಶಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ನಾನು ಇನ್ಯಾರ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂದೆಲ್ಲ ಯೋಚಿಸುತ್ತಾಳೆ. ಮುಂದೆ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಬದುಕಬೇಕಲ್ಲ? ಆ ಸಂದರ್ಭ ನೆನೆದು ನಡುಗುತ್ತಾಳೆ. ತನ್ನ ಕಷ್ಟಕ್ಕೆ, ಸಂಕಟಕ್ಕೆ ಆಗಿಬರುವ ಜನರೇ ಇಲ್ಲವಲ್ಲ ಎಂದು ಚಿಂತಿತಳಾಗುತ್ತಾಳೆ. ಬಹುಶಃ ನನಗಿನ್ನು ದುಃಖ, ದುಗುಡವೇ ಸಂಗಾತಿ ಅಂದುಕೊಂಡು ಕಂಬನಿ ಮಿಡಿಯುತ್ತಾಳೆ. ಹೀಗಿದ್ದಾಗಲೇ ನಾಯಕ ಅವಳ ಬಳಿ ಬರುತ್ತಾನೆ. ಮುಂದೆ ಎಂದೆಂದೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನಿರುತ್ತೇನೆ. ನಿನ್ನ ಬದುಕಿಗೆ ಆಸರೆಯಾಗುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ಹೇಳಲು ಮುಂದಾಗುತ್ತಾನೆ. ಆಗಲೇ ಶುರುವಾಗುತ್ತದೆ ಈ ಹಾಡು: ‘ಓ ಮಲ್ಲಿಗೆ, ನಿನ್ನೊಂದಿಗೆ ನಾನಿಲ್ಲವೆ ಸದಾ ಸದಾ ಸಾದಾ…’

ಈ ಹಾಡಲ್ಲಿ ಅಭಯವಿದೆ ಸಾಂತ್ವನವಿದೆ. ಸಮಾಧಾನವಿದೆ. ಧ್ಯಾನವಿದೆ. ಸದಾಶಯವಿದೆ. ತಾಳಿದವನು ಬಾಳಿಯಾನು ಎಂಬ ಮಾತಿನ ಅರ್ಥವಿದೆ. ನೋವು ಈ ಬಾಳೆಂಬ ಆಟದಲ್ಲಿ ನೋವು-ನಲಿವು ಜತೆ ಜತೆಗೇ ಇವೆ. ನೋವು ಬಂದಷ್ಟೇ ಬೇಗ ಮಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಆ ಜಾಗಕ್ಕೆ ನಲಿವು ಬಂದೇ ಬರುತ್ತದೆ. ಅದರ ನಿರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಬದುಕುತ್ತಾ ನಾವು ನೋವು ಮರೆಯಬೇಕು ಎಂಬ ಬುದ್ಧಿಮಾತಿದೆ.

ಎಲ್ಲರ ಬದುಕಿಗೂ ಅನ್ವಯವಾಗುವಂಥ ಈ ಚೆಂದದ ಹಾಡು ಬರೆದವರು ವಿ. ಮನೋಹರ್. ಅವರು ಮೊದಲ ಸಾಲಿನಲ್ಲಿ ‘ಓ ಮಲ್ಲಿಗೆ’ ಎಂಬ ಪದ ಬಳಸಿದ್ದಾರಲ್ಲ? ಅದರಲ್ಲೇ ಒಂದು ಪ್ರೀತಿಯಿದೆ. ಹೊಸತನವಿದೆ. ಉಲ್ಲಾಸವಿದೆ. ಆಕರ್ಷಣೆಯಿದೆ. ಮೋಡಿಯಿದೆ. ನಾಯಕಿ ಕುರುಡಿ ಎಂದು ತಿಳಿದ ನಂತರವೂ ಅವಳನ್ನು ‘ಮಲ್ಲಿಗೆ’ ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾನೆ ಎಂದರೆ, ಆ ಹುಡುಗನ ಪ್ರೀತಿ ಎಷ್ಟು ಉದಾತ್ತವಾದದ್ದು ಎನಿಸಿ ಮನಸ್ಸು ಭಾವುಕವಾಗುತ್ತದೆ. ಈ ಹಾಡು ಬರೆದ ಸಂದರ್ಭದಲ್ಲಿ ಮನೋಹರ್ ಬ್ರಹ್ಮಚಾರಿಯಾಗಿದ್ದರು. ಬಹುಶಃ ಆ ದಿನಗಳಲ್ಲೇ ಅವರ ಮನಸ್ಸನ್ನು ಚೆಲುವೆಯೊಬ್ಬಳು ಕದ್ದಿರಬೇಕು. ಹಿಂದೆಯೇ ಅವಳು ಮನಸಿಗೂ ಬಂದಿರಬೇಕು. ಕನಸಿಗೂ ಬಂದು ಕಾಡಿರಬೇಕು. ಅವಳನ್ನು ಪದೇ ಪದೆ ನೆನಪು ಮಾಡಿಕೊಂಡೇ ಮನೋಹರ್ ಈ ಹಾಡು ಬರೆದಿರಬೇಕು…

ಇಂಥದೇ ಅನುಮಾನವನ್ನು ಮನೋಹರ್ ಬಳಿ ಹೇಳಿಕೊಂಡಾಗ ಅವರು ಮುಗ್ಧವಾಗಿ ನಕ್ಕರು. ನಂತರ ‘ನಿಮ್ಮ ಅಂದಾಜುಗಳಿಗೆ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲ. ಈ ಹಾಡು, ಹಾಡಿನ ಸಾಲುಗಳು ಹೊಳೆದಿದ್ದರ ಹಿಂದೆ ಒಂದು ಕಥೆಯೇ ಇದೆ. ಹೇಳ್ತಾ ಹೋಗ್ತೇನೆ ಕೇಳಿ’ ಎಂದು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಆ ಚರಿತೆ ಹೀಗೆ:

More

%d bloggers like this: