‘ಅವಧಿ’ recommends…

ಅರುಣ್ ಕುಮಾರ್

ಕ್ಷಿತಿಜಾನಿಸಿಕೆ

’ಪೃಥ್ವಿ’ಗೆ ಹೋಗಬೇಕು ಅಂತ ಹೊರಟಿದ್ದು, ಪಿ.ವಿ.ಆರ್‍ ಗೆ ಹೋದಮೇಲೆ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಚಿತ್ರ ನೋಡಿದಮೇಲೆ “ನಾನೂ.. ನನ್ನ ಕನಸು”ಗೇ ಹೋಗೋಣವೆಂದು ತೀರ್ಮಾನಿಸಿದ್ದು ತಪ್ಪು ನಿರ್ಧಾರವಾಗಲಿಲ್ಲವೆಂಬ ಖುಷಿಯು ಚಿತ್ರಮಂದಿರದಿಂದ ಹೊರಬಂದಾಗ ನಮಗಾಗಿತ್ತು. ಅದೆಷ್ಟು ಸಲ ನಿರೂಪಿಸಿದ್ದಾರೆ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ – ತಾವು ಅತ್ಯದ್ಭುತ ಕಲಾವಿದರು ಎಂದು! ಈ ಸಲವೂ ಏನೂ ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲದಂತಿದೆ ಅವರ ಪ್ರಯತ್ನ!

ಬರೀ ಪ್ರಕಾಶ್ ರೈ ಒಬ್ಬರನ್ನೇ ಹೊಗಳಿದರೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುತ್ತೆ. ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ “ಅಯ್ಯೋ ಈ ಮನುಷ್ಯಂಗೆ ನಟನೇನೇ ಬರಲ್ಲ” ಎಂದು ಬೈಯ್ಯೋಕೆ ಯಾರಾದರೂ ಒಬ್ಬರು ಸಿಗುತ್ತಾರೆ. ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ಕಣ್ಣಿಟ್ಟು ಹುಡುಕಿದರೂ ಒಬ್ಬರೂ ಅಂಥವರು ಇಲ್ಲ ಈ ಚಿತ್ರದಲ್ಲಿ.

ತಂದೆ-ಮಗಳ ಸಂಬಂಧ, ಒಡನಾಟ, ಪ್ರೀತಿ, ಸ್ನೇಹ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಿಂಬಿಸುವ ಚಿತ್ರದ ಕೇಂದ್ರಬಿಂದುವೇ ’ಕನಸು’ – ಮಗಳು. ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದ ಮದುವೆಯಾಗಿ ಗಂಡನ ಮನೆಗೆ ಹೋಗುವವರೆಗೂ ವಿಪರೀತವಾಗಿ ಹಚ್ಚಿಕೊಂಡ ತಂದೆಯ ಮನಃಸ್ಥಿತಿಯನ್ನೂ, ಅದರಿಂದಾಗುವ ಪರಿಣಾಮವನ್ನೂ ಸ್ವಲ್ಪವೂ ಬೋರು ಹೊಡೆಸದೇ ಚಿತ್ರಿಸಿರುವುದು ಪ್ರಶಂಸನೀಯ. ಇಡೀ ಚಿತ್ರವು ತಂದೆಯ ನೆನಪು. ತಂದೆಯು ತನ್ನ ಕನಸಿನ ನೆನಪನ್ನು ಗೆಳೆಯನೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಕೊನೆಗೆ ಗೆಳೆಯನಿಗೂ ಇದರಿಂದ ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯತ್ತಿನ ಬಗ್ಗೆ ಕುತೂಹಲ ಮತ್ತು ಆಸಕ್ತಿ ಮೂಡುತ್ತೆ.

More

ವ್ಯಾಸ ಕಾಂತ

ಬರಲಿದೆ, ಬಿ ಜಯಶ್ರೀ ನಾಟಕೋತ್ಸವ

ರೋಮಿಯೋ ಜೂಲಿಯಟ್

ಕಾಸು ಕುಡಿಕೆ: ಹರ್ಷದ್ ಮೆಹ್ತಾ ಕೃಪಾಪೋಷಿತ ನಾಟಕ ಮಂಡಳಿ

ಕಾಸು ಕುಡಿಕೆ- ೧೦

ಜಯದೇವ ಪ್ರಸಾದ ಮೊಳೆಯಾರ

ಟೋಪಿವಿದ್ಯೆಯ ಮೂರು ಮುಖಗಳು-

Rather fail with honour than succeed by fraud. . . .  . . .  . Sophocles.

ಮೋಸದಿಂದ ಜಯಿಸುವುದಕ್ಕಿಂತ ಘನತೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೋಲುವುದೇ ಲೇಸು. . . . . . ಸೋಫೊಕ್ಲಿಸ್

ಟೋಪಿ ಕಲೆಯ ಮೊದಲನೆಯ ಮುಖ ‘ಒಳಕೈ ವ್ಯವಹಾರ’ವಾದರೆ, ಎರಡನೇ ಮುಖ ಶೇರು ಬೆಲೆಯ ‘ರಿಗ್ಗಿಂಗ್ (Rigging). ಇದಕ್ಕೂ ನಮ್ಮ ದೇಶದಲ್ಲಿ ಒಂದು ಭವ್ಯ ಪರಂಪರೆಯೇ ಇದೆ. ರಿಗ್ಗಿಂಗ್ ಎಂದರೆ ‘ಒಂದು ಶೇರಿನ ಬೆಲೆಯನ್ನು ದುರುದ್ಧೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಏರಿಸುತ್ತಲೇ ಹೋಗುವುದು ಮತ್ತು ಸಾಕಷ್ಟು ಮೇಲೇರಿದ ಬಳಿಕ ತಮ್ಮಲ್ಲಿದ್ದ ಶೇರುಗಳನ್ನು ಮಾರಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡುವುದು’. ಇದನ್ನು ಯಾವುದೇ ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಮಾಡಬಹುದು, ಒಂದು ಗುಂಪು ಕೂಡಾ ಮಾಡಬಹುದು. ರಿಗ್ ಆಗುತ್ತಿರುವ ಕಂಪೆನಿಯ ಪ್ರೊಮೋಟರ್ಸ್ ಜೊತೆಗೂಡಿಯೂ ಮಾಡಬಹುದು, ಅಥವ ಅವರ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆಯೂ ಮಾಡಬಹುದು. ಬ್ಲೂಚಿಪ್‌ಗಳಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಹುದು, ಜುಜುಬಿ ನಾಲ್ಕಾಣೆ ಶೇರುಗಳಲ್ಲೂ ಮಾಡಬಹುದು.

ಹೇಗೆ ಮಾಡ್ತಾರೆ ಈ ಶೇರು ರಿಗ್ಗಿಂಗ್? ನಾನು ಮೊದಲೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಕತೆ ಹೇಳಿದ್ದೆ, ಮಂಗಗಳ ಕತೆ. ಕೆಲವರು ಓದಿರಬಹುದು.

ಆ ಕತೆಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬ ವರ್ತಕ ಒಂದು ಹಳ್ಳಿಗೆ ತನ್ನ ಒಬ್ಬ ಸಹಾಯಕನ ಜೊತೆ ಬರ್ತಾನೆ. ತನಗೆ ಮಂಗಗಳು ಬೇಕು, ಹತ್ತು ರೂ. ಗೆ ಒಂದರಂತೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕಾದರೂ ಖರೀದಿಸಬಲ್ಲೆ ಅಂತ ಹಳ್ಳಿಗರಿಗೆ ಆಫರ್ ನೀಡುತ್ತಾನೆ. ನೆನಪಿದೆಯಾ?

ಹಳ್ಳಿ ಜನರಿಗೆ ಖುಶಿಯೋ ಖುಶಿ. ಪಕ್ಕದ ಗುಡ್ಡಗಾಡಿನಲ್ಲಿರುವ ಮಂಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಹಿಡಿದೂ ಹಿಡಿದೂ ಹತ್ತು ರೂಪಾಯಿಗೆ ಒಂದರಂತೆ ವರ್ತಕನಿಗೆ ಮಾರಿದರು. ವರ್ತಕ ಅವನ್ನೆಲ್ಲ ಖರೀದಿಸಿ ದೊಡ್ಡ ದೊಡ್ಡ ಬೋನುಗಳಲ್ಲಿ ಕೂಡಿಹಾಕಿದನು. ಕೆಲವು ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ಮಂಗಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಕಡಿಮೆಯಾದಂತೆ ವರ್ತಕ ಮಂಗವೊಂದಕ್ಕೆ ೨೫ ರೂ ಬೆಲೆಯನ್ನು ಘೋಷಿಸಿದ. ಹಳ್ಳಿಗರು ತುಸು ದೂರದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅಲೆದು ಮಂಗಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ತಂದು ಮಾರಿ ದುಡ್ಡು ಕಿಸೆಗೇರಿಸಿದರು.

ಸ್ವಲ್ಪ ದಿನಗಳ ಬಳಿಕ ವರ್ತಕ ಮಂಗವೊಂದಕ್ಕೆ ೫೦ ರೂ ಎನೌನ್ಸ್ ಮಾಡೇ ಬಿಟ್ಟ. ಅಲ್ಲದೆ ತಾನು ಒಂದು ವಾರದ ಮಟ್ಟಿಗೆ ಪಟ್ಟಣಕ್ಕೆ ಹೋಗಿ ಬರುವುದಾಗಿ ತಿಳಿಸಿ ಸಹಾಯಕನನ್ನು ಇನ್ಚಾರ್ಜ್ ಮಾಡಿ ಹೊರಟುಹೋದನು.

ಆತ ಹೋದ ಬಳಿಕ ಆ ಸಹಾಯಕ ಹಳ್ಳಿಗರಿಗೆ ತನ್ನದೇ ಪ್ರೈವೇಟ್ ಆಫರ್ ನೀಡಿದ. “ಹಳ್ಳಿಗರೇ, ಬೋನಿನಲ್ಲಿರುವ ಮಂಗಗಳನ್ನು ನನ್ನಿಂದ ೩೫ ರೂ ಗಳಂತೆ ನೀವು ತಗೊಳ್ಳಿ. ಧನಿ ಬಂದ ನಂತರ ೫೦ ರೂ ಗಳಂತೆ ಆತನಿಗೆ ಮಾರುವಿರಂತೆ. ನಾನಂತೂ ಎಲ್ಲಾ ಮಂಗಗಳು ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಂಡು ಹೋದವೆಂದು ಸೋಗು ಹಾಕುತ್ತೇನೆ. ನಿಮಗೂ ಲಾಭ, ನನಗೂ ಲಾಭ. ಏನಂತೀರಾ..??”

ಈವರೆಗೆ ಸುಲಭದಲ್ಲಿ ದುಡ್ಡು ಮಾಡಿದ್ದ ಹಳ್ಳಿಗರಿಗೆ ದುಡ್ಡಿನ ನಶೆ ಹತ್ತಿತ್ತು. ೩೫ ರಂತೆ ತಗೊಂಡು ೫೦ ರಂತೆ ಮಾರಾಟ! ೧೫ ರೂಪಾಯಿಗಳ ಸುಲಭದ ಗಳಿಕೆ. ಇದೊಂದು ವಂಡರ್‌ಫುಲ್ ಅವಕಾಶ ಅಂತ ಅನಿಸಿತು. ಇದ್ದ ಹಣವನ್ನೆಲ್ಲ ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ಸಾಲ ಸೋಲ ಮಾಡಿ ಬೋನಿನಲ್ಲಿದ್ದ ಮಂಗಗಳನ್ನೆಲ್ಲ ಆ ಸಹಾಯಕನಿಂದ ೩೫ ರೂ ನಂತೆ ಖರೀದಿಸಿದರು. ಕೆಲವರಂತೂ ಆತನಿಗೆ ಚಾ-ಕಾಫಿಗೆ ಅಂತ ಒಂದಿಷ್ಟು ‘ಸಮ್‌ಥಿಂಗ್’ ಜಾಸ್ತಿ ದುಡ್ಡು ಕೊಟ್ಟು ಮಂಗಗಳನ್ನು ತಮ್ಮದಾಗಿಸಿದರು.

More

%d bloggers like this: